Dit project reflecteert op de woningcrisis en de impact ervan op het gevoel van thuiszijn. De scènes bestaan uit papieren replica’s van huizen waar ik heb gewoond: echo’s van herinnering en instabiele woonomstandigheden. De kwetsbare papieren architectuur weerspiegelt de instabiliteit van de hedendaagse woningmarkt en benadrukt hoe onbestendig en onzeker het begrip ‘thuis’ is geworden voor veel mensen van deze generatie. Deel 2 van Home, Unfolding onderzoekt ook de ervaring van het wonen in het buitenland en het gevoel van ontworteling dat daarmee gepaard kan gaan.  In het buitenland wonen kan een gevoel van afstand en vervreemding oproepen, zowel tot de plek waar we vandaan komen als tot de plek waar we wonen. In combinatie met de bredere onzekerheid rondom huisvesting vandaag de dag, raakt deze ervaring aan het verlangen naar een plek die als thuis voelt. De schilderijen bewegen zich tussen verbondenheid en vervreemding, in deze zoektocht naar geborgenheid, hechting en een plek om te kunnen landen.

In dit nieuwe project lanceer ik papieren stop-motion poppen. Hun kwetsbaarheid sluit aan bij die van de maquette en helpt mij gevoelens van eenzaamheid, kwetsbaarheid en introspectie over te brengen. Voor het ontwikkelen van deze figuren werk ik met 3D-modelleringssoftware, waarin ik UV-textuurkaarten creëer en omzet in printbare vouwplaten. Zo ontstaat een keten van vertaling: van digitaal model naar papieren object, en vervolgens naar schilderkunst.