Zelf je grootste vijand zijn, dat is waar deze ets over gaat.

​

De mythe:

Hercules is de buitenechtelijke zoon van dondergod Zeus. Hera is nijdig op haar overspelige echtgenoot en Hercules dient als bliksemafleider: ze doet er alles aan om hem het leven zuur te maken. Maar de held van het verhaal is tegen alles en iedereen opgewassen. Bovendien draagt hij een magische leeuwenvacht die hem fysiek onkwetsbaar maakt. Knarsentandend kijkt Hera toe hoe hij de ene na de andere tegenslag te boven komt. “Vervloekt! Die jongen is onoverwinnelijk,” kreunt Hera. Of toch niet…

​​

“Seek'st thou his match? There is none save himself.

Then set him on to war against himself”

(Seneca, Hercules Furens)

​​

Hercules wordt mentaal ziek en in zijn waanzin vermoordt hij zijn vrouw en kinderen. In mijn ets heb ik zijn manie verbeeld. Amphitryon probeert nog uit de tempel te vluchten met één van zijn kleinkinderen. Maar Hera en Cerberus, de hond van de Onderwereld, werken samen om hem te laten struikelen. Godin Athene wil hen graag te hulp komen, maar zij zit vooralsnog gevangen in de klimop plant. Ze probeert de takken van de klimop door te branden, maar daar is niemand mee geholpen: er ontstaat brand in de tempel, wat de chaos alleen maar vergroot.